قلبم را تقديمت ميکنم تا بداني بي رياترينم اشکي براي اندوهت ميريزم تا بداني پر احساس ترينم شوق وصال حس غريبي است برايت ترسيم ميکنم حس خوشبختي را تا بداني خوشبخت ترينم موجي از عشق را بر ساحل وجودت ميفرستم تا بداني عاشق ترينم و شعرم را تقديمت ميکنم تا بداني که من ساده ترينم

عاشق                           عاشق تر

نبود در تار و پودش           ديدي گفت عاشقه عاشق

@@@@@@@@   نبودش  @@@@@@@@@@

امشب همه جا حرف  از آسمون و مهتابه  ،  تموم خونه ديدار اين خونه

فقط  خوابه ، تو كه رفتي هواي  خونه تب داره  ،  داره  از درو ديوارش غم

عشق تو مي باره ، دارم مي ميرم از بس غصه خوردم ،  بيا بر گرد تا ازعشقت

نمردم، همون كه فكر نمي كردي نمونده پيشت، ديدي رفت ودل ما رو سوزوندش

حيات خونه دل مي گه درخت ها همه خاموشن، به جاي كفتر و  گنجشك  كلاغاي

سياه پوشن ،  چراغ  خونه  خوابيده  توي  دنياي خاموشي  ،   ديگه  ساعت رو

طاقچه شده كارش فراموشي  ،  شده كارش فراموشي  ،  ديگه  بارون  نمي

باره  اگر چه  ابر سياه  ،  تو كه  نيستي  توي  اين خونه ،   ديگه  آشفته

بازاريست  ،  تموم  گل ها  خشكيدن مثل خار بيابون ها ،  ديگه  از

رنگ  و رو رفته ، كوچه و خيابون ها ،،، من گفتم و يارم گفت

گفتيم و سفر كرديم،از دشت شقايق ها،با عشق گذركرديم

گفتم اگه من مردم ، چقدر به من وفاداري، عشقو

به فراموشي ،چند روزه تو مي سپاري

گفتم كه تو مي دوني،سرخاك

تو مي ميرم ، ولي

تا لحظه مردن

نمي گيرم

دل از

تو

امشب گريه ميكنم .گريه ميكنم برا تو براي خودم براي تموم اونايي كه خواستن گريه كنن نتونستن. برا ي تمام اون چيزي كه خواستي ونبودم خواستم وبودي. امشب گريه ميكنم به وسعت دريا به وسعت بيشه به وسعت دل عاشق.براي تو...براي تو....و به پاس احترام تمام تحقيرهايي كه از ديگران شنيدم وهنوز شكست نخوردم

سکو تت را رها می کردی وتمام ذرات وجودتت عشق را فریاد می زد نگاهت را تا ابدبر من می دوختی

هرگز مرا نمی آزردی 

همه چیزت را فدایم می کردی

غرورت را و حرفت را و قلبت را

هرگز قلبم را نمی شکستی و همیشه عاشقم بودی

اگر می دانستی که چقدر دوستت دارم

۱۰ تا شاخه گل رز برایت می فرستم ۹ تا طبیعی یکی مصنوعی یه کارت بهش میزنم روش می نویسم تا وقتی که اخرین گل پژ مرده بشه دوستت دارم

بچه ها دوستتون دارم

 عمو پورنگ دوستت داریم از طرف من ونجمه جونم

خواب دیدم:

خواب دیدم در ساحل با خدا قدم می زنم.بر پهنه ی اسمان صحنه هایی از زندگی ام برق زد.در هر صحنه دو جفت جای  پا روی شن دیدم.یکی متعلق به من و دیگری متعلق به خدا.

وقتی اخرین صحنه در مقابلم برق زد ،به پشت سر و به جای پاهای روشن نگاه کردم.متوجه شدم که چندین باردر طول مسیر زندگی ام،فقط یک جفت جای پا روی شن بوده است.

همچنین متوجه شدم که این سخت ترین و غمگین ترین دوران زندگی ام بوده است.

این واقعا" برایم ناراحت کننده بودو درباره اش از خدا سوال کردم :

خدایا!تو گفتی اگر به دنبال تو بیایم،در تمام راه با من خواهی بود،ولی دیدم که در سخت ترین دوران زندگی ام،فقط یک جفت جای پا وجود داشت.نمی فهمم چرا هنگامی که بیش از هر وقت دیگر به تو نیاز داشتم ،مرا تنها گذاشتی .

خدا پاسخ داد:بنده ی بسیار عزیزم ،من در کنارت هستم و هرگز تنهایت نخواهم گذاشت،اگر در ازمون ها و رنج ها،فقط یک جفت جای پا دیدی زمانی بود که تو را در اغوشم حمل می کردم.

اگر توانستی برف را سیاه کنی، پای طلاق را سفید کنی،اتش را ببوسی،۱۰۰۰۰ نفس عمیق در اب بکشی،ان وقت می توانم فراموشت کنم عمو جونم

یادش بخیر ، سال ۸۴ بود که عمو پورنگ اومده بود اصفهان ، شاید یک هفته ی تمام عمو پورنگ اصفهان بود ومن این یک هفته فقط به میدان امام می رفتم،واقعا" یادش بخیر .

راستی بچه ها جمعه:۱۱/۱۲/ ۱۳۸۵ عمو پورنگ به برنامه ی زنده رود دعوت شده بود وای نمی دونید چه حالی داشتم ،داشتم از خوشحالی می مردم، وقتی ساعت..:۱۱ بود شبکه ی پنج را روشن کردم تا برنامه ی زنده رود را ببینم دیدم برنامه زنده رود از عمو پورنگ وامیر محمد دعوت کرده ، تمام بدنم یخ کرده بود ، رنگم پریده بود،مثل یه مرده بودم که فقط حرکت می کرد،مامانم گفت : معلومه داری از خوشحالی  پر در می یاری ،به مامانم گفتم : مامان دارم از خوشحالی میمیرم ،مامانم گفت : شاید امروز بردمت پیش عمو پورنگ ،وای مامانم که دیگه این حرفو زد دیگه واقعا" داشتم از حال می رفتم.

ساعت۱۲:۵ دقیقه بود که من زنگ زدم بابام و بهش گفتم که بریم عمو پورنگ را ببینیم، پدرم گفت باشه شما اماده شوید تا من بیام.

وقتی پدرم اومد و دیگه داشتیم می رفتیم عمو پورنگ را ببینیم تلفن زنگ زد و من رفتم سریع گوشی رو برداشتم و دیدم بابا بزرگمه و گفت : سریع گوشی رو بده بابات ومن هم سریع رفتم پایین و گوشی رو دادم به پدرم.

بعد که پدرم گوشی رو قطع کرد گفتم چی شده گفت :من باید برم مامان بزرگ حالش خیلی بد شده و نمی تونم تو را ببرم پیش عمو پورنگ.

من هم خیلی ناراحت شدم و رفتم پای تلوزیون تا عمو پورنگ را ببینم و مامانم وبابام رفتند بیمارستان و من نتونستم عمو پورنگ را از نزدیک ببینم

                                  زیارت قبول عمو جونم

این شعر را تقدیم میکنم به عشقم عمو پورنگ:

اسمتو نوشتم:

رفتم تو بارون اسمتو نوشتم                                                          رو شعر مجنون اسمتو نوشتم

من رو گیلاسا اسمتو نوشتم                                                          رو عطر یاسا اسمتو نوشتم

توی کتابم اسمتو نوشتم                                                               مو قع خوابم اسمتو نوشتم

تو خواب رنگی اسمتو نوشتم                                                         به چه قشنگی اسمتو نوشتم

وقت دعا ها اسمتو نوشتم                                                             تنهای تنها اسمتو نوشتم

اسم تو را انقدر رو دل نوشتم                                                         که رفت تو کوچه های سرنوشتم

بازم همین یه شعر عاشقونه                                                         برای عشق تو شده بهونه

دلم یه جوری عاشق چشاته                                                         که وقتی نیستی ام بدون باهاته

چشای تو یه جوری شاعرم کرد                                                       و تا ابد مرغ مها جرم کرد

اینو می دونن توی دنیا همه                                                           که هر چی از تو بنویسم کمه

خلاصه ی تمو م شعرو حرفام                                                           بدون چشمای تو خیلی تنهام

عاشقونه میپرستیمت از طرف من و نجمه جونم

نجمه خیلی دوستت دارم درکم کن خواهش می کنم از طرف یه دیونه به نام شیوا